जीवशास्त्र · प्रयोग
पक्ष्यांची उत्तर दिशा पुन्हा शोध
डोळ्यातील एक चुंबकीय होकायंत्र, पृथ्वीच्या क्षेत्रापेक्षा कितीतरी दुर्बळ रेडिओ लहरी, वारंवारता बरोबर ओळखणारा पण तीव्रतेत चुकणारा सिद्धांत. पक्ष्यांच्या दिशाज्ञानाच्या एका कोड्यावर चार प्रश्न, नवशिक्यापासून तज्ज्ञापर्यंत.
1 · होकायंत्र कशामुळे बिघडते ते सांग
नवशिक्या
आढावा घेतलेल्या प्रयोगांमध्ये, पिंजऱ्यातील स्थलांतरित गाणाऱ्या पक्ष्यांना त्यांचे चुंबकीय होकायंत्र वापरण्यापासून काय रोखते?
2 · कोणता पट्टा परिणाम करेल ते ओळख
क्रिप्टोक्रोमच्या मूलक-जोडीसाठी सिद्धांत सुमारे 116 मेगाहर्ट्झवर वरची मर्यादा ठरवतो: तिच्या वर, रेडिओ लहरींना विचलित करण्याजोगी कोणतीही अंतर्गत लय सापडत नाही. काळटोपी वटवट्यांना सारख्याच तीव्रतेच्या रेडिओ-गोंगाटाच्या दोन पट्ट्यांखाली ठेवले जाते, एक 80 मेगाहर्ट्झवर केंद्रित, दुसरा 140 वर.
मध्यम
कोणत्या पट्ट्याने त्यांची दिशा चुकायला हवी?
3 · लागणारा वेळ काढ
पूरक साहित्यातील नियम: B × τ ≥ 20 असेल तर चुंबकीय क्षेत्र B मूलक-जोडीवर लक्षात येण्याजोगा परिणाम करते, इथे B मायक्रोटेस्लामध्ये आणि τ, म्हणजे स्पिन एकमेकांशी ताळमेळ राखून राहतात तो काळ, मायक्रोसेकंदांमध्ये. 1 नॅनोटेस्लाचे रेडिओ क्षेत्र म्हणजे 0.001 मायक्रोटेस्ला.
तज्ज्ञ
या रेडिओ क्षेत्राचा परिणाम व्हायचा असेल, तर स्पिन किती काळ ताळमेळ राखून राहायला हवेत?
4 · सुचवलेल्या चाचणीचा निकाल वाच
कल्पना कर की होर यांनी सुचवलेली चाचणी झाली: समस्थानिक बदलानंतर सिद्धांत 116 ऐवजी सुमारे 150 मेगाहर्ट्झची वरची मर्यादा भाकीत करतो, आणि आता 140 मेगाहर्ट्झवरील पट्टाही काळटोपी वटवट्यांची दिशा चुकवतो.
तज्ज्ञ
हा निकाल कोणत्या स्पष्टीकरणाच्या बाजूने झुकतो?
उत्तर दिशा पुन्हा सापडली
—