400 உறைவு-சுடுதல் சுழற்சிகளைத் தாங்கும் சூரிய மின்கலங்கள்
பெரோவ்ஸ்கைட் (perovskite) சூரிய மின்கலங்கள், அடுத்த தலைமுறைச் சூரிய மின்சக்திக்கான மிக நம்பிக்கைக்குரிய வேட்பாளர்களில் அடங்கும். அவை குறைந்த வெப்பநிலையில் தயாரிக்கப்படுகின்றன, பிற மின்கலங்களுடன் நன்றாக இணைகின்றன, அவற்றின் திறன் 27%-ஐக் கடந்துவிட்டது. அவை நீடித்து உழைக்குமா என்பதுதான் இப்போதைய கேள்வி.
வெளிப்புறத்தில், ஒரு சூரியத் தகடு முடிவில்லாத வெப்பநிலை மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகிறது: இரவில் குளிர், வெயிலின் கீழ் வெப்பம். ஒரு மின்கலத்தின் ஒவ்வோர் அடுக்கும் வெவ்வேறு அளவில் விரிந்து சுருங்குகிறது. பல சுழற்சிகளில், இது அடுக்குகளுக்கு இடையிலான இடைமுகங்களை உராய்ந்து, வெட்டு விசைக்கு (shear) உள்ளாக்கி, அழுத்தத்தைக் குவித்து, இறுதியில் அவற்றை உரிந்து பிரியச் செய்யக்கூடும் — வேதியியல் ரீதியாக எதுவும் தவறாகப் போகாதபோதும் கூட.
பலவீனமான இணைப்பு
இங்கே ஆய்வு செய்யப்பட்ட “தலைகீழ்” (inverted) மின்கலங்கள், இண்டியம் டின் ஆக்சைடால் (ITO) ஆன ஒளி ஊடுருவும் மின்முனை பூசப்பட்ட ஒரு கண்ணாடித் தகட்டின் மீது கட்டப்படுகின்றன. அதன் மேல் ஒரு சுய-ஒருங்கமைவு ஒற்றை அடுக்கு (self-assembled monolayer) அமைகிறது: மூலக்கூறுகளின் ஒற்றை அடுக்கு; ஒவ்வொரு மூலக்கூறும் பாஸ்பரஸ் கொண்ட ஒரு தலைப்பகுதியால் ஆக்சைடுடன் நங்கூரமிடப்பட்டுள்ளது; இந்த அடுக்கு, மேலே உள்ள பெரோவ்ஸ்கைட்டிலிருந்து நேர் மின்னூட்டங்களை வெளியே இழுக்கிறது.
Meng Li (Henan University, University of Cambridge) வழிநடத்திய ஒரு பெரிய குழு, சீனா, ஐக்கிய இராச்சியம், இத்தாலி, ஜெர்மனி, ஸ்பெயின் ஆகிய நாடுகளில் உள்ள Antonio Abate, Luca Sapienza, சக ஆய்வாளர்களுடன் சேர்ந்து, மின்கலங்களை ஒரு தரநிலைச் சோதனைக்கு உட்படுத்தியது: −40 °C-க்கும் 85 °C-க்கும் இடையிலான சுழற்சிகள். 100 சுழற்சிகளுக்குப் பிறகு, குறுக்குவெட்டுத் தோற்றங்கள், இந்தப் புதைந்த தொடர்புப் பகுதியில் மின்கலங்களின் அடுக்குகள் பிரிவதை (delamination) காட்டின.
உடைந்த மேற்பரப்புகள் கதையைச் சொல்லின. சுழற்சிகளுக்குப் பிறகு, மூலக்கூற்று அடுக்கு மின்முனையிலேயே தங்காமல், பெரோவ்ஸ்கைட்டுடன் சேர்ந்து பிரிந்து வந்தது. ஒளி உமிழ்வு வரைபடங்கள், அதன் மூலக்கூறுகள் கொத்தாகத் திரண்டு இடைவெளிகளை விட்டுச் செல்வதைக் காட்டின. அடுக்குகளைப் பிரித்து இழுக்கும் இயந்திரவியல் சோதனைகள், இணைப்பை உடைக்கத் தேவையான ஆற்றல் சதுர மீட்டருக்கு 1.59-இலிருந்து 0.50 ஜூல் ஆகக் குறைவதைக் காட்டின: 69% பலவீனம்.
பற்றிக்கொள்ள அதிகப் புள்ளிகள்
குழுவின் தீர்வு, மின்முனையை இண்டியம் குளோரைடைக் கொண்டு முன்பதப்படுத்துவது. இண்டியம் ஏற்கெனவே மின்முனையின் ஒரு பகுதி, எனவே அந்த உப்பு வேதியியல் ரீதியாக அங்கே சொந்த இடத்தில் இருக்கிறது. இட்டுச் சூடாக்கப்பட்டதும், அது மேற்பரப்பில் உள்ள நீருடன் வினைபுரிந்து, கூடுதலான ஹைட்ராக்சில் தொகுதிகளையும் (ஆக்சிஜன்-ஹைட்ரஜன் இணைகள்) குளோரைடு அயனிகளையும் விட்டுச் செல்கிறது.
அப்போது ஒற்றை அடுக்கின் மூலக்கூறுகள் ஒரே நேரத்தில் பல வழிகளில் பற்றிக்கொள்ள முடியும். அவற்றின் தலைப்பகுதிகள் இன்னும் ஆக்சிஜன் வழியாக இண்டியம் அணுக்களுடன் வலுவாகப் பிணைகின்றன: இது ஒரு விறைப்பான நங்கூரம். ஆனால் அவை குளோரைடு அயனிகளுடன் பலவீனமான ஹைட்ரஜன் பிணைப்புகளையும் உருவாக்குகின்றன: இது ஒரு நெகிழ்வான நங்கூரம். மொத்தத்தில், ஒவ்வொரு மூலக்கூறும் ஒன்று அல்லது இரண்டுக்குப் பதிலாக மூன்று புள்ளிகளில் பிடித்து வைக்கப்படுகிறது. சோதிக்கப்பட்ட இரண்டு மூலக்கூறுகளும் 0.61, 1.28 எலக்ட்ரான்வோல்ட் அளவு அதிக வலுவாக ஒட்டிக்கொள்வதைக் கணினி உருவகப்படுத்தல்கள் காட்டுகின்றன.
ஆசிரியர்கள் ஒரு கூடுதல் அனுகூலத்தைச் சுட்டுகின்றனர். ஒரு விறைப்பான பிணைப்பு, அழுத்தத்தால் ஒருமுறை உடைந்தால், அரிதாகவே தானாக மீண்டும் உருவாகிறது. ஒரு ஹைட்ரஜன் பிணைப்போ, வெப்பநிலை மாறும்போது உடைந்து மீண்டும் உருவாக முடியும்; இது இடைமுகம் உள்ளூர்ச் சேதத்தைத் தானே சரிசெய்துகொள்ள உதவக்கூடும். இதை அவர்கள் ஒரு சாத்தியமாக முன்வைக்கின்றனர், நிரூபிக்கப்பட்ட ஒரு செயல்முறையாக அல்ல.
100 சுழற்சிகளுக்குப் பிறகு, பதப்படுத்தப்பட்ட அடுக்கு அரிதாகவே மாறியது: அதன் அளக்கப்பட்ட பரப்புக் காரணி (coverage factor), ஆயிரத்தில் 30.6 பங்கிலிருந்து ஆயிரத்தில் 29.5 பங்கிற்கு மட்டுமே சென்றது; ஒளி உமிழ்வு வரைபடங்கள் கண்ணுக்குத் தெரியும் மாற்றம் எதையும் காட்டவில்லை.
எண்கள்
இந்தப் பதப்படுத்தல், மின்கலங்களைத் தொடக்கத்திலிருந்தே மேம்படுத்தியது:
- சிறந்த மின்கலத்துக்கு 27.3% திறன்; 7.81 சதுர மில்லிமீட்டர் மின்கலம் ஒன்றில், ஒரு தேசிய ஒளிமின்னழுத்த அளவியல் மையத்தால் 26.9% சான்றளிக்கப்பட்டது;
- அதிக மின்னழுத்தம், 1.18-இலிருந்து 1.21 வோல்ட் வரை; குறைவான பின்தங்கல் விளைவு (hysteresis), அதாவது எதிர்த் திசைகளில் எடுக்கப்பட்ட அளவீடுகளுக்கு இடையிலான பொருத்தமின்மை;
- 1 சதுர சென்டிமீட்டர் மின்கலத்தில் 25.7%, 70 சதுர சென்டிமீட்டர் தொகுதியில் (module) 22.7%.
அவை நீடித்தும் உழைக்கின்றன:
- −40-க்கும் 85 °C-க்கும் இடையிலான 400 சுழற்சிகளுக்குப் பிறகு, பதப்படுத்தப்பட்ட மின்கலங்கள் தம் தொடக்கத் திறனில் 94%-ஐத் தக்கவைத்தன; பதப்படுத்தப்படாதவை 61% மட்டுமே;
- தொடர்ச்சியான ஒளியின் கீழ் 2,000 மணி நேரத்துக்குப் பிறகு 95%;
- 85 °C-இல் 1,000 மணி நேர வெப்பமூட்டலுக்குப் பிறகு 95%; அதே நேரம் பதப்படுத்தப்படாத மின்கலங்கள் குறிப்பிடத்தக்க அளவு சிதைவடைந்தன.
ஒரு வடிவமைப்பு விதி
ஆசிரியர்களின் கூற்றுப்படி, இந்தப் பாடம் இண்டியம் குளோரைடுக்கு அப்பாலும் செல்கிறது: உண்மையான வானிலைக்கு வெளிப்படும் மின்கலங்களில், இடைமுகங்கள் வேதியியல் முதுமைக்கு மட்டுமல்லாமல், மீண்டும் மீண்டும் வரும் வெப்ப அழுத்தத்தையும் தாங்கும்படி வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். இங்கே, ஒரு மூலக்கூறு தடிமனுள்ள, புதைந்த ஓர் இணைப்பில் உள்ள, உபரியான (redundant), ஓரளவு நெகிழ்வான சில பிணைப்புகள், 400 சுழற்சிகளில் தன் திறனில் ஏறக்குறைய 40%-ஐ இழந்த மின்கலத்துக்கும், 6%-ஐ இழந்த மின்கலத்துக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை உருவாக்கின.
