உயிர் அறிவியல்முன்பதிப்புகோட்பாடுபடிக்க 4 நிமிடங்கள்

மிக மங்கலான ரேடியோ அலைகள் பறவைகளை வழிதவறச் செய்கின்றன

ஒரு வடக்கு வீட்டியர் குருவியின் (northern wheatear) எடை சுமார் 25 கிராம். அது ஆசியாவின் முழு நீளத்துக்கும் வலசை போகிறது: அலாஸ்காவிலிருந்து (Alaska) கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா வரை சென்று திரும்புகிறது; சுமார் 29,000 கிலோமீட்டர் கொண்ட ஒரு சுற்றுப்பயணம். வலசைபோகும் பல பாடும் பறவைகளைப் போலவே, அது ஓரளவு பூமியின் காந்தப்புலத்தைச் சார்ந்துள்ளது — ஒரு சிறிய குளிர்சாதனப் பெட்டிக் காந்தத்தைவிட நூறு மடங்கு பலவீனமான ஒரு புலம். இந்தக் காந்தத் திசைகாட்டிக்கான சான்றுகள் 1960-களிலிருந்தே உள்ளன. அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகியும், அது எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பது இன்னும் பெருமளவு தீர்க்கப்படவில்லை.

ஒரு கண்ணோட்டக் கட்டுரையில் (perspective article), ஆக்ஸ்ஃபோர்டு பல்கலைக்கழகத்தின் (University of Oxford) வேதியியலாளரான P. J. Hore, இந்தத் துறை சகித்துக்கொண்டு வாழப் பழகிவிட்ட ஒரு புதிரை மதிப்பாய்வு செய்கிறார்: பூமியின் புலத்தைவிட மிகவும் பலவீனமான ரேடியோ அலைகள் திசைகாட்டியை அணைத்துவிட முடியும்.

குவாண்டம் வேதியியலால் ஆன ஒரு திசைகாட்டி

முன்னணிக் கருதுகோள், உணரியைக் கண்ணில், கிரிப்டோகுரோம் (cryptochrome) எனப்படும் ஒளியுணர் புரதத்தில் வைக்கிறது (பெரும்பாலும் CRY4a எனப்படும் வடிவம்). நீல ஒளி அதைத் தாக்கும்போது, ஒரு எலக்ட்ரான் அந்தப் புரதத்தின் நான்கு சிறிய கட்டுமானக் கூறுகளாலான ஒரு சங்கிலியின் வழியே தாவிச் சென்று, ஒரு ரேடிக்கல் இணையை (radical pair) விட்டுச் செல்கிறது: இரண்டு மூலக்கூறுகள், ஒவ்வொன்றிலும் இணையற்ற (unpaired) ஓர் எலக்ட்ரான்.

இரண்டு எலக்ட்ரான்களின் தற்சுழற்சிகள் (spins), இரண்டு கூட்டு நிலைகளுக்கு இடையே முன்னும் பின்னுமாக ஊசலாடுகின்றன: சுமார் 100 மெகாஹெர்ட்ஸ் வரையிலான அதிர்வெண்கள் கொண்ட ஒரு “குவாண்டம் விம்மல்” (quantum beat). பூமியின் காந்தப்புலம் இந்த ஊசலாட்டத்தைச் சற்றே மாற்றுகிறது; எனவே புரதம் இறுதியில் உருவாக்கும் சமிக்ஞையின் அளவு, புலத்தின் திசையைப் பொறுத்தது. இதில் ஈடுபடும் ஆற்றல், ஒரு வேதிப்பிணைப்பின் ஆற்றலைவிட மில்லியன் கணக்கான மடங்கு சிறியது; இது வேதியியலின் மீது எந்த விளைவையும் விலக்குவதாகத் தோன்றுகிறது; ஆனால் குறுகிய ஆயுள் கொண்டவையும் காந்தப்புலங்களுக்கு உணர்திறன் கொண்டவையுமான ரேடிக்கல் இணைகள் அந்த வாதத்திலிருந்து தப்புகின்றன.

அதைக் குழப்பும் ரேடியோ அலைகள்

2004-இல், திசையறிதல் கூண்டுகளில் வைக்கப்பட்ட ஐரோப்பிய ராபின்கள் (European robins), 7 மெகாஹெர்ட்ஸ் ரேடியோ அலைகளின் கீழ், அல்லது 100 கிலோஹெர்ட்ஸ் முதல் 10 மெகாஹெர்ட்ஸ் வரை பரவிய அலைகளின் கீழ், தங்கள் வலசைத் திசையைக் கண்டறிய முடியாமல் போயின — இவை பூமியின் புலத்தைவிடக் குறைந்தது நூறு மடங்கு பலவீனமான புலங்கள்.

அதன் பிறகு, ஃபிராங்க்ஃபர்ட் (Frankfurt), ஓல்டன்பர்க் (Oldenburg), செயின்ட் பீட்டர்ஸ்பர்க் (St Petersburg) ஆகிய இடங்களில் உள்ள மூன்று தனித்தனிக் குழுக்கள், நான்கு இனங்களில் இந்த விளைவை மீண்டும் உருவாக்கியுள்ளன: ஐரோப்பிய ராபின், தோட்டக் கதிர்க்குருவி (garden warbler), யூரேசியக் கருந்தலைக் கதிர்க்குருவி (Eurasian blackcap), கறுப்பு-வெள்ளை ஈப்பிடிப்பான் (pied flycatcher). 0.1 முதல் 100 மெகாஹெர்ட்ஸ் அதிர்வெண்களில், காந்தப்புலம் 1 முதல் 100 நானோடெஸ்லா அளவுள்ள ரேடியோ அலைகளே போதுமானவை. ஒப்பிடுகையில், பூமியின் புலம் 25 முதல் 65 மைக்ரோடெஸ்லா — ஒரு மைக்ரோடெஸ்லா என்பது ஆயிரம் நானோடெஸ்லா; எனவே இந்த ரேடியோ புலங்கள் நூற்றுக்கணக்கான மடங்கு முதல் பல்லாயிரக்கணக்கான மடங்கு வரை பலவீனமானவை.

சரியான அதிர்வெண்கள்…

ரேடிக்கல் இணைக் கோட்பாடு ஒரு கூர்மையான முன்கணிப்பைச் செய்கிறது. ரேடியோ அலைகள் இணையின் உள் தாளங்களில் ஒன்றுடன் பொருந்தினால் மட்டுமே அவற்றால் இணையைக் குலைக்க முடியும். கிரிப்டோகுரோமில் காணப்படும் இணைக்கு, மிக வேகமான தாளம் சுமார் 116 மெகாஹெர்ட்ஸ் என்ற ஓர் உச்சவரம்பை நிர்ணயிக்கிறது; அதற்கு மேல், ரேடியோ அலைகளுக்கு எந்த விளைவும் இருக்கக்கூடாது.

கருந்தலைக் கதிர்க்குருவிகள் துல்லியமாக அப்படியே நடந்துகொண்டன. 5 மற்றும் 80 மெகாஹெர்ட்ஸ் அதிர்வெண்களை மையமாகக் கொண்ட ரேடியோ இரைச்சல் பட்டைகள் அவற்றைத் திசைதவறச் செய்தன; 140 மற்றும் 240 மெகாஹெர்ட்ஸ் அதிர்வெண்களை மையமாகக் கொண்ட, ஒத்த வலிமையுள்ள பட்டைகள் அவ்வாறு செய்யவில்லை. 110-க்கும் 120 மெகாஹெர்ட்ஸுக்கும் இடையே, சரியாக முன்கணிக்கப்பட்ட வரம்பில், அவற்றின் நடத்தை தெளிவற்றதாக இருந்தது. Hore-இன் பார்வையில், திசைகாட்டி இந்த ரேடிக்கல் இணையைச் சார்ந்துள்ளது என்பதற்கு இதுவரையிலான மிக வலுவான சான்று இதுவாக இருக்கலாம் — மேலும், ஒரு விலங்கின் நடத்தையைக் குவாண்டம் இயக்கவியல் முன்கணிக்கும் ஓர் அரிய நிகழ்வும் கூட.

…ஆனால் விளைவு அளவுக்கு மீறி வலுவானது

அதே கோட்பாடு வலிமை விஷயத்தில் தோற்றுவிடுகிறது. எளிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு ரேடிக்கல் இணைக்கான Hore-இன் கணக்கீட்டில், சரியான அதிர்வெண்ணுக்கு இசைவிக்கப்பட்ட 100 நானோடெஸ்லா ரேடியோ அலை, பூமியின் புலத்தை 90 டிகிரி திருப்புவதைவிடச் சுமார் 5,000 மடங்கு குறைவாகவே சமிக்ஞையை மாற்றுகிறது. 1 நானோடெஸ்லாவில், விளைவு சுமார் 50 மில்லியன் மடங்கு சிறியது.

இரண்டு வளைவுகள்: ஒரு நிலையான புலத்தைத் திருப்புவதன் விளைவு, ஒரு ரேடியோ புலத்தின் மிக மிகச் சிறிய விளைவு.

பூமியின் வலிமையுள்ள புலம் திரும்பும்போது, எளிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு ரேடிக்கல் இணையின் சமிக்ஞையில் கணக்கிடப்பட்ட மாற்றம் (கருப்பு, இடது அளவுகோல், சதவீதத்தில்), 100 நானோடெஸ்லா ரேடியோ அலை ஏற்படுத்தும் கூடுதல் மாற்றம் (சிவப்பு, வலது அளவுகோல்: ஆயிரக்கணக்கான மடங்கு சிறியது). — படம் 4, Hore (2026), arXiv:2611.21293.

100 நானோடெஸ்லா ரேடியோ அலை பொருட்படுத்தத்தக்கதாக இருக்க, தற்சுழற்சிகள் சுமார் 200 மைக்ரோவினாடிகளுக்கும் மேலாக ஒத்திசைவில் இருக்க வேண்டும். உடல் வெப்பநிலையில், கிரிப்டோகுரோமின் உருவகப்படுத்தல்கள் அதிகபட்சம் சுமார் ஒரு மைக்ரோவினாடியையே சுட்டுகின்றன. சாத்தியமான தப்பிக்கும் வழிகளை — அதிநுட்பமான உணர்திறன் கொண்ட ஒரு நரம்பு மண்டலம், பெரிதாக எதையோ தவறவிடும் ஒரு கோட்பாடு — Hore மதிப்பாய்வு செய்கிறார்; அவற்றில் எதுவும் நம்பத்தகுந்ததாக இல்லை என்று காண்கிறார். Hore உட்பட இந்தத் துறையின் ஆய்வாளர்கள், “நம்பிக்கையின்மையை ஒத்திவைத்தோ” (suspending disbelief), “அறையிலுள்ள யானையைப்” (the elephant in the room) புறக்கணித்தோ எதிர்வினையாற்றியுள்ளனர்.

தனியான ஒரு ரேடியோ உணரியா?

2026-இல் புத்துயிர் பெற்ற இன்னொரு கருத்து, மின்காந்தத் தூண்டலை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பறவைகளுக்கு ரேடியோ அலைகளுக்கான தனி உணர்வு ஒன்று உள்ளது என்பது: மாறும் காந்தப்புலம் ஒரு மின்னழுத்தத்தை உருவாக்குகிறது. வழக்கமாகச் சமநிலையுடன் தொடர்புபடுத்தப்படும் உள் காதின் அரைவட்டக் குழாய்கள் (semicircular canals), அத்தகைய உணரிகளாகச் செயல்படக்கூடும் என்று ஒரு குழு முன்மொழிந்துள்ளது. புலம் எவ்வளவு வேகமாக மாறுகிறதோ அதற்கேற்பத் தூண்டல் வளர்வதால், தலை அசைவுகளால் ஏற்படும் மெதுவான மாற்றங்களைவிட ரேடியோ அலைகளுக்கு அது மிக அதிகமாக எதிர்வினையாற்றும்.

அத்தகைய உணரி, மின்னல் புயல்களைப் பற்றியோ, காந்தத் திசைகாட்டியை நம்பகமற்றதாக்கும் விண்வெளி வானிலையைப் (space weather) பற்றியோ பறவைகளை எச்சரிக்கக்கூடும். ஆனால் இந்தக் கருத்தின் இரண்டு வடிவங்களுமே சோதிக்கப்படாத அனுமானங்களின் மீது நிற்கின்றன; அவை விளைவின் அதிர்வெண் வரம்புகளைவிட அதன் வலிமையையே சிறப்பாக விளக்குகின்றன. இவை எதுவும் கிரிப்டோகுரோமே திசைகாட்டி என்பதற்கு எதிரான வாதம் அல்ல என்று Hore வலியுறுத்துகிறார்.

காப்பிடப்பட்ட குடில்களில் ராபின்கள்

இந்தக் கேள்வி வெறும் கல்விசார்ந்தது மட்டுமல்ல. ஓல்டன்பர்க் பல்கலைக்கழகத்தில் (University of Oldenburg), வளாகத்திலுள்ள மரக் குடில்களில் சோதிக்கப்பட்ட ராபின்களால் தங்கள் காந்தத் திசைகாட்டியைப் பயன்படுத்த முடியவில்லை. மின் இரைச்சலைச் சுமார் நூறு மடங்கு குறைத்த, புவித்தொடுப்பு (grounding) செய்யப்பட்ட அலுமினியத் தகடுகளால் குடில்களின் உட்புறத்தை மூடியபோது, அவற்றின் திசையறிதல் மீண்டது; புவித்தொடுப்பை நீக்கியபோதோ, செயற்கை இரைச்சலைச் சேர்த்தபோதோ, அது மீண்டும் போய்விட்டது. ஒரு கிராமப்புற இடத்தில், எந்தக் காப்பும் இல்லாமலேயே பறவைகள் இயல்பாகத் திசையறிந்தன.

இத்தகைய இரைச்சல் காட்டுப் பறவைகளின் வழித்தடங்களையோ உயிர்பிழைப்பையோ மாற்றுகிறதா என்பது தெரியவில்லை: திறந்த வானில் அவற்றுக்கு விண்மீன்களும் பிற குறிப்புகளும் உள்ளன. விவாதத்தைத் தீர்க்க, கிரிப்டோகுரோமின் சில அணுக்களை வேறு ஐசோடோப்புகளால் மாற்றி, அது எதிர்வினையாற்றும் அதிர்வெண்களை நகர்த்தலாம் என்று Hore பரிந்துரைக்கிறார். பறவைகளின் உணர்திறனும் நகர்ந்தால், ரேடியோ அலைகள் திசைகாட்டியின் மீதே செயல்படுகின்றன; அது அப்படியே இருந்தால், தனியான ஒரு ரேடியோ உணர்வே அதிகம் பொருந்தக்கூடிய விடையாகிறது.