در ژرفای اورانوس، نپتون و سیارههای فراخورشیدی سرشار از کربن، فشار به یک تراپاسکال نزدیک میشود. آنجا کربن باید شکل عوض کند. ساختاری چگالتر به نام BC8 نزدیک به چهل سال است که پیشبینی شده. هیچکس تاکنون بلور آن را ندیده بود.
گروهی به رهبری چین با تپ لیزری یکنانوثانیهای به یک الماس ضربه زد. موج ضربهای آن را به بیش از 1.1 تراپاسکال رساند و ذوبش کرد. با فروکش کردن موج ضربهای، کربن مذاب میتوانست دوباره متبلور شود.
درخشی از پرتوهای ایکس آن لحظه را ثبت کرد. لکههای پراش تیزی پدیدار شدند. فاصلهها و زاویههایشان با یک تکبلور BC8 جور درمیآمد. دو شلیک جداگانه چگالی یکسانی دادند: 7.19 گرم بر سانتیمتر مکعب.
ترفند در مسیر بود، نه فقط در فشار. الماس اگر آرام فشرده شود، تا 2 تراپاسکال تاب میآورد. پرسش بعدی: آیا BC8 از بازگشت به فشار معمولی جان سالم به در میبرد؟
منبع: Single-crystal X-ray diffraction of BC8 carbon near terapascal pressures, https://arxiv.org/abs/2611.06045









