சூரியனின் உள்ளகம், 15.6 மில்லியன் கெல்வினில் அளக்கப்பட்டது
சூரியன் அணுக்கரு இணைவால் (fusion) இயங்குகிறது. அதன் முதன்மை வினைச் சங்கிலியான புரோட்டான்-புரோட்டான் சங்கிலி, நான்கு ஹைட்ரஜன் அணுக்கருக்களை ஒரு ஹீலியம் அணுக்கருவாக இணைப்பதன் மூலம் அதன் ஆற்றல் வெளியீட்டில் 99%-ஐ வழங்குகிறது. இந்த இணைவின் பெரும்பகுதி சரியான மையத்தில், அதாவது சூரிய உள்ளகத்தில் நடக்கிறது. இணைவு நியூட்ரினோக்களையும் வெளியிடுகிறது; அவற்றைப் பிடிப்பது, அங்கே இப்போதே இணைவு நடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதற்கான நேரடிச் சான்று.
Super-Kamiokande கூட்டமைப்பு அந்த நியூட்ரினோக்களை இரண்டு அளவீட்டுக் கருவிகளாக மாற்றியுள்ளது: ஒரு வெப்பமானி, ஓர் அளவுகோல்.
போரானால் ஆன ஒரு வெப்பமானி
இணைவுச் சங்கிலியின் ஒரு பக்கக் கிளை போரான்-8-ஐ உருவாக்குகிறது. ஒரு போரான்-8 அணுக்கரு சிதையும்போது, Super-Kamiokande கண்டறியக்கூடிய ஒரு நியூட்ரினோவை அது வெளியிடுகிறது. போரான்-8 உருவாக்கம் வெப்பநிலைக்கு மிக மிக உணர்திறன் கொண்டது. சூரியனின் மையத்தில் உள்ள வெப்பநிலையை, போரான்-8 நியூட்ரினோக்களின் மொத்த எண்ணிக்கையுடன் இணைக்கும் அறியப்பட்ட ஓர் அடுக்கு விதியை (power law) ஆசிரியர்கள் சார்ந்துள்ளனர்; அதன் அடுக்கு (exponent) 24 (அவர்கள் 19 முதல் 29 வரையிலான மதிப்புகளைச் சோதிக்கின்றனர்). முதன்மைப் புரோட்டான்-புரோட்டான் சங்கிலியின் நியூட்ரினோக்களுக்கு, அடுக்கு வெறும் −1.1 மட்டுமே. போரான்-8 நியூட்ரினோக்களைத் துல்லியமாக எண்ணினால், உள்ளகத்தின் வெப்பநிலையைப் படிக்க முடியும்.
சுவை மாற்றங்களால் ஆன ஓர் அளவுகோல்
நியூட்ரினோக்கள் பல வகைகளில், அல்லது “சுவைகளில்” (flavours), வருகின்றன; அவை ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றுக்கு மாறக்கூடும். சூரியனுக்குள், இந்த மாற்றம் — MSW விளைவு — நியூட்ரினோ பிறக்கும் இடத்தில் உள்ள எலக்ட்ரான்களின் அடர்த்தியையும், அதன் ஆற்றலையும் பொறுத்தது. அந்த அடர்த்தி மையத்திலிருந்து வெளிநோக்கித் தோராயமாக அடுக்குக்குறி முறையில் (exponentially) குறைவதால், சுவை மாறும் நியூட்ரினோக்களின் பங்கும், அவற்றின் ஆற்றல் நிறமாலை சிதைக்கப்படும் விதமும், உற்பத்தி மண்டலம் எவ்வளவு பரந்து விரிந்துள்ளது என்பதைப் பொறுத்தவை.
அனைத்துச் சூரிய நியூட்ரினோக்களில் 90% உருவாகும் பகுதியை உள்ளகம் என்று குழு வரையறுக்கிறது. பின்னர் அவர்கள் தங்கள் சூரிய மாதிரிகளின் உள்ளகத்தை ஓர் அளவுக் காரணியால் நீட்டினர் அல்லது சுருக்கினர், அடர்த்தியை மையத்தை நோக்கியோ மையத்திலிருந்து விலகியோ நகர்த்தினர், ஒவ்வொரு நிலையிலும் Super-Kamiokande என்ன காண வேண்டும் என்று கணித்தனர், அது உண்மையில் கண்டதுடன் ஒப்பிட்டனர்.
நீர்த் தொட்டியில் 5,805 நாட்கள்
Super-Kamiokande என்பது 50,000 டன் நீர் கொண்ட ஒரு தொட்டி — ஆய்வுக் கட்டுரை 50 கிலோடன் என்கிறது — ஜப்பானின் Kamioka-வில் நிலத்துக்கு அடியில் 1,000 மீட்டர் ஆழத்தில் புதைக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் உட்சுவர்களில், 20 அங்குல விட்டம் கொண்ட 11,129 ஒளி உணரிகள் (ஒளிப்பெருக்கிக் குழாய்கள், photomultiplier tubes) பொருத்தப்பட்டுள்ளன. நீரில் உள்ள ஓர் எலக்ட்ரானை ஒரு நியூட்ரினோ மோதும்போது, அந்த எலக்ட்ரான் போதுமான வேகத்தில் இருந்தால், செரன்கோவ் ஒளியின் மங்கலான மின்னலை வெளியிடுகிறது. அந்த மின்னலிலிருந்து, கண்டறிவி எலக்ட்ரானின் ஆற்றலையும் திசையையும் மீட்டுருவாக்குகிறது.
பகுப்பாய்வு நான்கு இயக்கக் காலங்களை ஒன்றிணைக்கிறது: 1,496, 791, 548 மற்றும் 2,970 நாட்கள், அதாவது மொத்தம் 5,805 நாட்கள் தரவு. பகல், இரவு எண்ணிக்கைகளுக்கு இடையிலான சிறிய வேறுபாட்டையும் அது கணக்கில் எடுக்கிறது — இரவில், நியூட்ரினோக்கள் தொட்டியை அடையும் முன் பூமியைக் கடக்கின்றன. மேலும் அது வேறு இரண்டு சோதனைகளின் முடிவுகளையும் சேர்க்கிறது: SNO நியூட்ரினோ கண்டறிவி, நியூட்ரினோக்கள் எவ்வாறு அலைவுறுகின்றன (oscillate) என்பதைத் துல்லியமாக நிர்ணயிக்கும் JUNO அணு உலைச் சோதனை.
நியூட்ரினோக்கள் சொல்வது என்ன
அளவு. Super-Kamiokande-ஐ மட்டுமே கொண்டு, 90% நம்பக நிலையில் (confidence), B16+GS98 என்ற திட்ட சூரிய மாதிரியில், உள்ளகம் 0.499 சூரிய ஆரத்தை — சூரியனின் ஆரத்தில் ஏறக்குறைய பாதி — விடப் பெரியதாக இருக்க முடியாது. அந்த மாதிரி, சூரியனின் வேதியியல் கலவை குறித்த அனுமானத்தில் வேறுபடும் இரண்டு பதிப்புகளில் வருகிறது; இது “உயர் உலோகத்தன்மை” (high-metallicity) கொண்ட பதிப்பு. இளம் சூரியன் பருப்பொருளைத் திரட்டிக்கொண்டதை (accretion) உள்ளடக்கிய ஒரு மாதிரியில் (K2-A09-MZvar-12), வரம்பு 0.381. SNO தரவுகளைச் சேர்ப்பது இந்த வரம்புகளை 0.268, 0.215 சூரிய ஆரங்களாக இறுக்குகிறது. சிறந்த பொருத்தம் (best fit), ஒற்றைப் புள்ளியை விட, உண்மையான அளவு கொண்ட ஓர் உள்ளகத்தை — திட்ட மாதிரியில் 0.092 சூரிய ஆரம் — சற்று விரும்புவதையும் காட்டுகிறது.
அடர்த்தி. உள்ளகத்தில் உள்ள அடர்த்தி சூரிய மாதிரிகளுடன் ஒத்துப்போகிறது; மையத்தில் இன்னும் சற்று அதிகப் பருப்பொருள் இருப்பதற்கு ஒரு லேசான விருப்பம் தெரிகிறது.
வெப்பநிலை. எதிர்பார்க்கப்படும் அளவும் அடர்த்தியும் கொண்ட ஓர் உள்ளகத்துக்கு, உயர் உலோகத்தன்மை கொண்ட திட்ட மாதிரியில், சூரியனின் மையத்தில் உள்ள வெப்பநிலை 15.599 மில்லியன் கெல்வின் என வருகிறது; குறிப்பிடப்பட்ட நிச்சயமின்மை சுமார் 0.0016 மில்லியன் கெல்வின்.
சிறிய எழுத்தில் உள்ள நிபந்தனைகள்
அந்த மிகச் சிறிய நிச்சயமின்மை, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அனுமானங்களுக்குள் மட்டுமே பொருந்தும். மாதிரியின் குறைந்த உலோகத்தன்மை கொண்ட பதிப்பைக் கொண்டு அதே பகுப்பாய்வு 15.441 மில்லியன் கெல்வின் தருகிறது. மேலும் வெப்பநிலை, அனுமானிக்கப்படும் உள்ளக அளவைச் சார்ந்தது: உள்ளகம் பெரியதாக எடுத்துக்கொள்ளப்படும்போது அது குறைகிறது. எதிர்பார்க்கப்படும் அளவில் பாதி கொண்ட ஓர் உள்ளகத்துக்கு — ஒருங்கிணைந்த பகுப்பாய்வின் சிறந்த பொருத்தம் — அது 15.608 மில்லியன் கெல்வினை அடைகிறது.
உள்ளகத்தின் அளவோ, ஒரு மேல் வரம்பு மட்டுமே; தேர்ந்தெடுக்கப்படும் சூரிய மாதிரியைப் பொறுத்து அது மாறுகிறது. சூரியனின் உள் இயக்கங்களால் ஏற்படும், பலவீனமானவை என்று எதிர்பார்க்கப்படும் சிறிய வெப்பநிலை ஊசலாட்டங்களையும் ஆசிரியர்கள் ஒதுக்கி வைக்கின்றனர். இந்த ஆய்வுக் கட்டுரை ஒரு முன்பதிப்பு (preprint).
அளவீடு உறுதியாக நிர்ணயிப்பது இதுதான்: சூரியனின் நியூட்ரினோக்களில் 90% எங்கே உருவானாலும், அந்த உலையின் ஆரம் அதிகபட்சம் சூரியனின் ஆரத்தில் பாதி — SNO சேர்க்கப்பட்டதும், அதன் கால் பங்குக்குச் சற்றே மேல்.
