வாயுக்கள் பாய்ந்து கடக்கும், ஒரு மூலக்கூறு தடிமனான தாள்
சுவாசம் முதல் டயாலிசிஸ் வரை, இயற்கை எரிவாயுவைத் தூய்மைப்படுத்துவது முதல் நீரை உப்புநீக்கம் செய்வது வரை, சவ்வுகள் எங்கும் உள்ளன; வேதிப்பொருள்களைப் பிரித்தெடுப்பது, தொழில்துறையில் ஆற்றலை மிக அதிகமாக நுகரும் செயல்களில் ஒன்று. ஒரு விதி ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது: சவ்வு எவ்வளவு மெல்லியதோ, பொருள்கள் அவ்வளவு வேகமாக அதைக் கடக்கின்றன.
கற்பனை செய்யக்கூடிய மிக மெல்லிய சவ்வு, கிராஃபீன் போன்ற அணுக்களின் ஒற்றை அடுக்கு. ஆனால் கிராஃபீன், மிக லேசான வாயுக்களுக்குக் கூட அடிப்படையில் ஊடுருவ முடியாதது. அதைப் பயன்படுத்த, மேலிருந்து கீழாக (top down) அதில் துளைகள் இடப்பட வேண்டும் — அயனிக் கற்றைகள், புற ஊதா அரித்தல் (etching) அல்லது மின் முறிவு (electrical breakdown) மூலம். அந்த அணுகுமுறை இரண்டு வழிகளில் தடுமாறுகிறது: போதுமான துளைகளை உருவாக்குவது கடினம்; மேலும் துளைகள் பலவிதமான அளவுகளிலும் வடிவங்களிலும் உருவாகின்றன, இது பிரித்தலைக் கெடுக்கிறது.
துளைகள் உள்ளமைந்த ஒரு படிகம்
மாற்று வழி, தொடக்கத்திலிருந்தே பொருளுக்குள் துளைகளைக் கட்டமைப்பது. Poly(carboxyfantrip) அத்தகைய ஒரு பொருள்: University of Nevada, Reno-வில் உள்ள Benjamin King-இன் ஆய்வகத்தில் வளர்க்கப்பட்ட, செயற்கையான இருபரிமாணப் பாலிமர் படிகம். நட்சத்திர வடிவ மூலக்கூறுகள் முதலில் நீரின் மேல் ஒரு தேன்கூடு அடுக்காகத் தம்மைத் தாமே ஒழுங்கமைத்துக் கொள்கின்றன; பிறகு புற ஊதா ஒளி அவற்றை ஒரே தாளாக இணைக்கிறது.
இதன் விளைவு ஏறக்குறைய 1.3 நானோமீட்டர் தடிமன் கொண்டது, ஒரு மூலக்கூறு. ஒவ்வொரு துளையும் ஒரே மாதிரியானது, ஏறக்குறைய 1.2 nm பயனுறு விட்டம் (effective diameter) கொண்டது; ஒரு சதுர மீட்டருக்கு அவை 3.2 × 10¹⁷ உள்ளன — அணுக்களின் அளவை வைத்துச் செய்யப்பட்ட ஒரு தோராயமான மதிப்பீடு, திறந்த பரப்பை மேற்பரப்பின் 30% எனக் கணிக்கிறது.
தனித்து நிற்கும் (free-standing) ஒரு தாளை உருவாக்குவது நுட்பமானது: செப்புக் கட்டம் (copper grid) ஒன்றில் உள்ள ஒற்றை 50 மைக்ரோமீட்டர் துளையை மூடும் முழுமையான படலத்தை, ஏறக்குறைய இருபது முயற்சிகளில் ஒன்று மட்டுமே உருவாக்கியது. பிறகு குழு, வெறும் 374 பாஸ்கல் அழுத்த வேறுபாட்டுடன் அதன் வழியாக வாயுவைச் செலுத்தி, ஒரு கண்ணாடி நுண்குழாயின் (micropipette) நெடுகே ஒரு சோப்புப் படலம் நழுவிச் செல்லும் நேரத்தை அளந்தது; வாயுவைப் பொறுத்து அதற்கு 40 முதல் 350 வினாடிகள் ஆகின்றன.
முழு வேகத்தில், கிரஹாமின் விதி
ஐந்து வாயுக்கள் சோதிக்கப்பட்டன: ஹைட்ரஜன், ஹீலியம், நைட்ரஜன், கார்பன் டைஆக்சைடு, சல்பர் ஹெக்சாஃபுளோரைடு (SF₆) — மூலக்கூறு நிறையில் கிட்டத்தட்ட 100 மடங்கு வேறுபாட்டை உள்ளடக்கியவை. ஐந்துமே நுண்துளை வெளியேற்றம் (effusion) குறித்த கிரஹாமின் விதிக்குக் (Graham’s law) கட்டுப்பட்டன: ஓட்டம், ஒன்றை மூலக்கூறு நிறையின் வர்க்கமூலத்தால் வகுத்த அளவுக்கு ஏற்ப மாறுகிறது. மிக லேசானதான ஹைட்ரஜன் மிக வேகமாகக் கடக்கிறது.
ஓட்டத்தின் அளவுதான் இன்னும் வியக்கத்தக்கது. ஒரு இலட்சிய வாயுவில், மெல்லிய நுண்துளைத் தாள் ஒன்றின் வழியாக நிகழக்கூடிய அதிவேகக் கடத்தல், திறந்த துளைகளை மூலக்கூறுகள் எவ்வளவு அடிக்கடி தாக்குகின்றன என்பதால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. 23% திறந்த பங்குடன், அளவீடுகள் அந்த வரம்புக்கு அருகே அமைகின்றன. இந்தத் துறையின் அலகுகளில், ஊடுருவுதிறன் (permeance), ஹைட்ரஜனுக்கு ஏறக்குறைய 130 மில்லியன் GPU முதல் SF₆-க்கு 16 மில்லியன் GPU வரை உள்ளது — துளை அளவைக் கொண்டு வாயுக்களைப் பிரிக்கும், அணு அளவு மெல்லிய பெரும்பாலான சவ்வுகளை விட மூன்று முதல் நான்கு வரிசை அளவுகள் (orders of magnitude) அதிகம்; அவை ஏறக்குறைய ஆயிரம் முதல் பத்தாயிரம் GPU வரையே எட்டுகின்றன. இதுவரை, இந்த அளவிலான ஓட்டங்கள், அயனிக் கற்றையால் ஒவ்வொன்றாக வெட்டப்பட்ட, ஏறக்குறைய 10 nm அகலமுள்ள, மிகப் பெரிய கிட்டத்தட்ட ஒரு மில்லியன் துளைகள் இடப்பட்ட கிராஃபீனால் மட்டுமே எட்டப்பட்டிருந்தன.
University of Tennessee-இல் உள்ள Adrian Del Maestro-வின் குழு, அணு அணுவாகக் கணக்கிடும் உருவகப்படுத்துதல்கள் மூலம், சோதனை நிச்சயமின்மைக்குள் அளவீடுகளை மீண்டும் உருவாக்கியது. நைட்ரஜனும் கார்பன் டைஆக்சைடும் தாளாலும் அதன் துளைகளாலும் வலுவாக ஈர்க்கப்பட்டு, கடப்பதற்கு முன் அதன் மேல் தங்கிச் செல்கின்றன என்று உருவகப்படுத்துதல்கள் காட்டுகின்றன.
நுழைந்திருக்கக் கூடாத மூலக்கூறு
வியப்பு SF₆-இலிருந்து வந்தது. அதன் இயக்க விட்டம் (kinetic diameter) — மோதல்களில் ஒரு மூலக்கூறு நடைமுறையில் வெளிப்படுத்தும் அளவு — ஏறக்குறைய 0.55 nm. இது துளைகளுக்குக் குறிப்பிடப்படும் 1.2 nm-ஐ விடக் குறைவு; ஆனால் விறைப்பான, அசையாத ஒரு துளையின் திறப்பு SF₆-ஐ விடக் குறுகியது என்று ஆசிரியர்கள் மதிப்பிட்டனர்; எனவே அது எளிதில் கடக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படவில்லை. ஆனால் அது கடக்கிறது, சிறிய வாயுக்களின் அதே கிரஹாம் விதிக் கோட்டின் மீது. வாயுவுக்கும் துளைக்கும் இடையிலான இடைவினைகள், நெகிழ்வான துளை விளிம்பு அல்லது அரிதான அகலமான வழிகள் இதை விளக்கக்கூடும்; அவற்றில் எது என்று ஆசிரியர்களால் இன்னும் சொல்ல முடியவில்லை.
மறுபக்கம், இந்தத் தாள் வாயுக்களை அவற்றின் நிறையால் மட்டுமே பிரிக்கிறது, அளவால் அல்ல: அது மிக வேகமான ஒரு கதவு, இன்னும் ஒரு சல்லடை அல்ல. அடுத்த சவால், மிகப் பெரிய திறந்த பரப்பை இழக்காமல் தேர்ந்தெடுப்புத் திறனைச் (selectivity) சேர்ப்பது — வேதி மாற்றம், அடுக்குதல் அல்லது படிகக் கூட்டை (lattice) உருக்குலைத்தல் மூலம் — மேலும் வாயுக் கலவைகளைச் சோதிப்பது என்று ஆசிரியர்கள் எழுதுகின்றனர். இன்னும் தொலைவில், பல தாள்கள் வழியாக ஹீலியம்-3-ஐ ஹீலியம்-4-இலிருந்து பிரிப்பதையும், மீப்பாய்ம (superfluid) ஹீலியம் உணரிகளுக்கான நானோமீட்டர் துளைகளின் அணிகளையும் அவர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
