நீர்நாய்களும் ஸ்கங்க்குகளும்: எதிரெதிர் மூளைகள்

ஒரு விலங்கு வாழும் விதம் அதன் மூளையை எவ்வளவு வடிவமைக்கிறது? பல தசாப்தங்களாக, ஆய்வாளர்கள் பெரும்பாலும் மூளையின் அளவை உடலின் அளவுடன் ஒப்பிட்டனர். இன்று அவர்கள் மூளையின் விகிதங்களையும் வடிவத்தையும் பார்க்கின்றனர்; அவை புலன்களும் உடலும் கோருவதைப் பிரதிபலிக்கக்கூடும். UniLaSalle (ஆர்துவா பல்கலைக்கழகம்), லியேஜ் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த மார்கோ மிஷோவும், பிரான்ஸ், பெல்ஜியம், அமெரிக்கா, ஐக்கிய இராச்சியம், ஜெர்மனி, ஸ்பெயின் நாடுகளைச் சேர்ந்த சக ஊழியர்களும் இதைச் சோதிக்க ஒரு சிறந்த குடும்பத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்: மஸ்டெலாய்டுகள் (musteloids).

ஒரு குடும்பம், மிக வேறுபட்ட வாழ்க்கைகள்

மஸ்டெலாய்டுகள் நான்கு குடும்பங்களைக் கொண்ட ஊனுண்ணிகளின் ஒரு குழு: ஐலுரிடே (Ailuridae), மஸ்டெலிட்கள் (இவற்றில் பேட்ஜர்களும் நீர்நாய்களும் அடங்கும்), ஸ்கங்க்குகள், உறவினர்களுடன் ரக்கூன்கள். நெருங்கிய உறவுடைய ஒரே குழுவில், நீந்துபவை (நீர்நாய்கள்), தோண்டுபவை (பேட்ஜர்கள், ஸ்கங்க்குகள்), மரவாழிகள் (கின்கஜூக்கள்), தரைவாழிகள் எல்லாம் உள்ளன. மூளைப் பரிணாமத்தில் ஓர் இயற்கைச் சோதனை.

இல்லாமல் போன மூளைகளின் வார்ப்புகள்

அருங்காட்சியகச் சேகரிப்புகளில் மூளை தானே எஞ்சுவதில்லை, ஆனால் அதை வைத்திருந்த குழி எஞ்சுகிறது. எக்ஸ்-கதிர்கள், நுண் கணினி வரைவி (micro-computed tomography) மூலம் மண்டையோடுகளை ஸ்கேன் செய்து, மஸ்டெலாய்டு பேரினங்களில் (genera) 91.4 சதவீதத்தை உள்ளடக்கிய 41 இனங்களின் முதிர்ந்த விலங்குகளிலிருந்து, மூளைக் குழியின் 113 மெய்நிகர் வார்ப்புகளை — எண்டோகாஸ்ட்கள் எனப்படுபவை — குழு மீட்டுருவாக்கியது. பாலூட்டிகளில், அத்தகைய வார்ப்பின் வடிவம் மூளையின் வெளிப்பரப்புடன் பொருந்துகிறது.

ஒவ்வொரு வார்ப்பிலும் 47 உடற்கூற்று அடையாளப் புள்ளிகளையும், வளைவுகள், பரப்புகள் நெடுகிலும் 200-க்கும் மேற்பட்ட கூடுதல் புள்ளிகளையும் வைத்து, மூளையை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்தனர்: மணக்குமிழ்கள் (olfactory bulbs) (முன்பக்கத்தில் உள்ள மண மையம்), பெருமூளை (cerebrum) (பெரிய முதன்மைப் பகுதி), பின்மூளை (hindbrain) (பின்பக்கத்தில் சிறுமூளையும் மூளைத்தண்டும்). பின்னர், இரண்டு உறவினர்கள் இரண்டு தனித்த நிகழ்வுகளாக எண்ணப்படாமல் இருக்க, இனங்கள் எவ்வளவு நெருங்கிய உறவுடையவை என்பதைப் புள்ளியியல் முறைகள் கணக்கில் எடுத்தன.

எதிரெதிர் முனைகளில் நீர்நாய்களும் ஸ்கங்க்குகளும்

இரண்டு வழித்தோன்றல்கள் மற்றவற்றிலிருந்து பிரிந்து நிற்கின்றன:

• நீர்நாய்களுக்குப் பெருமூளையின் பங்கு மிகப் பெரியது, 74.3 சதவீதம்; மணக்குமிழ்கள் மிகச் சிறியவை, 8.6 சதவீதம்; பின்மூளையும் மிகச் சிறியது (17.1 சதவீதம்).
• ஸ்கங்க்குகள் நேர்மாறான வடிவத்தைக் காட்டுகின்றன: மிகப் பெரிய மணக்குமிழ்கள் (14.5 சதவீதம்), பெருமூளையின் மிகச் சிறிய பங்கு (66.3 சதவீதம்).

ஆசிரியர்கள் இரண்டையும் முன்கணித்திருந்தனர்: நீருக்கடியில் மணத்துக்குச் சிறிய பங்கே உண்டு; ஸ்கங்க்குகளோ தங்கள் மூக்கை அதிகம் நம்பியுள்ளன. நீர்நாய்களின் பெரிய பெருமூளையை, அரை-நீர்வாழ் ஊனுண்ணிகளில் தொடுவுணர்வு தொடர்பான பகுதிகள் பெரிதாக இருப்பதைக் காட்டிய முந்தைய ஆய்வுகளுடன் இணைக்கின்றனர்; இவை தொட்டுணர்ந்து இரை தேடி, முன்னங்கால்களால் இரையைக் கையாள்கின்றன — ஒருவேளை நீர்நாயின் பெருமூளை பெரியது மட்டுமல்ல, தொடுவுணர்வுக்கு ஏற்பச் சீரமைக்கப்பட்டது என்றும் அவர்கள் ஊகிக்கின்றனர். ஸ்கங்க் முடிவுகள் மூன்று இனங்களிலிருந்து மட்டுமே வருவதால் எச்சரிக்கை தேவை.

மீதமுள்ள பெரும்பகுதியை அளவு விளக்குகிறது

இந்த இரண்டு வழித்தோன்றல்களுக்கு அப்பால், முதன்மை விதி அளவுதான். மூளை எவ்வளவு பெரியதோ, பெருமூளையின் பங்கு அவ்வளவு பெரியது, மணக்குமிழ்கள், பின்மூளை ஆகியவற்றின் பங்குகள் அவ்வளவு சிறியவை; மூளை மேலும் உருண்டையாகிறது. சிறிய மூளைகள் நீளமானவை, முன்னோக்கி நீண்ட முக்கியமான மணக்குமிழ்கள் கொண்டவை. நியோகார்டெக்ஸின் பரப்பு மூளையின் அளவைக் கிட்டத்தட்டத் துல்லியமாகப் பின்பற்றுகிறது. பல பாலூட்டிகளிலும் காணப்படும் வடிவங்களுடன் இது பொருந்துகிறது என்கின்றனர் ஆசிரியர்கள்; அங்கே ஒவ்வொரு பகுதியின் மீதான தனித்தனி அழுத்தங்களைவிடப் பொதுவான வளர்ச்சி விதிகள் அதிக எடை கொண்டவை.

உணவும் தன் முத்திரையைப் பதிக்கிறது: மீன் உண்பவை — இந்த மாதிரியில் பெரும்பாலும் நீர்நாய்கள் — ஊனுண்ணிகள், அனைத்துண்ணிகளைவிட விகிதாசாரப்படி சிறிய மணக்குமிழ்களைக் கொண்டுள்ளன.

வியப்பு: நகரும் விதம் அரிதாகவே தெரிகிறது

சமநிலையைக் கையாளும் பின்மூளை, ஏறுபவை, நீந்துபவை, தோண்டுபவை இடையே வேறுபடும் என்று குழு எதிர்பார்த்தது. அப்படி இல்லை: அவர்களின் மாதிரிகளில், அளவையும் குடும்ப வரலாற்றையும் கணக்கில் எடுத்த பிறகு, நகரும் விதம் கிட்டத்தட்ட எதையும் சேர்க்கவில்லை. ஒட்டுமொத்த மூளை வடிவமும் கண்டறியக்கூடிய எந்தச் சூழலியல் விளைவையும் காட்டவில்லை.

இத்தகைய தகவமைப்புகள் மூளைக்குள்ளே — சிறுமூளையின் மடிப்புகளில் அல்லது நியூரான்களின் அடர்த்தியில் — அல்லது ஒவ்வொரு இனத்திலும் அளக்க முடியாத சிறிய அமைப்புகளில் மறைந்திருக்கலாம் என்று ஆசிரியர்கள் முன்மொழிகின்றனர். வெளிப்புற வார்ப்பு மூளையின் வெளிக்கோட்டைக் காட்டுகிறது, அதன் நரம்பு இணைப்புகளை அல்ல. அவர்களின் முடிவு: மஸ்டெலாய்டு மூளைகள் ஒரு பொதுவான அளவீட்டு விதியைப் பின்பற்றுகின்றன; ஆங்காங்கே குடும்ப வரலாறும் உணவும் அதை வளைக்கின்றன. இந்த ஆய்வு சக மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டு Journal of Anatomy இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.