தினமும் வாசலில் சிக்கி நிற்கும் 96 ஆம்புலன்ஸ்கள்

ஒரு ஆம்புலன்ஸ் மருத்துவமனையை அடைந்து, அவசர சிகிச்சைப் பிரிவால் நோயாளியை ஏற்க முடியாதபோது, பணியாளர்கள் காத்திருக்கிறார்கள்; நோயாளி இன்னும் ஸ்ட்ரெச்சரிலேயே இருக்கிறார். ஆஸ்திரேலிய ஆம்புலன்ஸ் சேவைகள் இதை ராம்பிங் (ramping) என்று அழைக்கின்றன. ஆம்புலன்ஸ் மருத்துவமனைக்கு வந்து சேர்வதற்கும் நோயாளி ஆம்புலன்ஸ் ஸ்ட்ரெச்சரிலிருந்து இறக்கப்படுவதற்கும் இடையிலான நேரம் என்று ஆய்வுக் கட்டுரை இதை வரையறுக்கிறது.

ராம்பிங் என்பது நெரிசலான அவசர சிகிச்சைப் பிரிவுகளின் அறிகுறி; ஆனால் அதன் விளைவுகள் வெளியே பரவுகின்றன: மருத்துவமனை வாசலில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்ட ஆம்புலன்ஸ் அடுத்த அழைப்புக்குக் கிடைப்பதில்லை. இத்தகைய தாமதங்கள் அடுத்தடுத்த நோயாளிகளுக்கான மெதுவான சேவையுடன் தொடர்புடையவை என்று முந்தைய ஆய்வுகள் காட்டியதாக ஆசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

நான்கு ஆண்டுகள், ஒரு முழு மாநிலம்

மெல்பர்னில் உள்ள விக்டோரியா பல்கலைக்கழகத்தின் ஆயிஷா தன்வீர், கந்தகர் அகமது, அசெஃபா தெஷோமே ஆகியோர், ஆம்புலன்ஸ் விக்டோரியா ஆய்வு மையத்தின் சியாத் நெஹ்மே, ஓயெதுண்டே க்பதேயான் ஆகியோருடன் இணைந்து — ஆம்புலன்ஸ் விக்டோரியா என்பது மாநிலத்தின் ஒரே சட்டபூர்வ ஆம்புலன்ஸ் சேவை; 2,27,000 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பில் 70 லட்சத்துக்கும் அதிகமான மக்களுக்குச் சேவை செய்கிறது — ஜனவரி 2020 முதல் மார்ச் 2024 வரையிலான 28,50,575 அழைப்புகளை ஆய்வு செய்தனர். ஒப்படைப்புத் தாமதங்களுக்காக, அவசர சிகிச்சைப் பிரிவு உள்ள மாநிலத்தின் 59 மருத்துவமனைகளுக்கான 20 லட்சத்துக்குச் சற்று அதிகமான பயணங்களை அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டனர்.

ராம்பிங் நேரங்கள் மிகவும் சீரற்றவை: சராசரி 44 நிமிடங்கள், ஆனால் இடைநிலை மதிப்பு (median) 31 நிமிடங்கள்; பத்தில் ஒரு பயணம் 91 நிமிடங்களுக்கும் மேல் காத்திருக்கிறது.

மணி நேரங்கள் குவிகின்றன

முழுக் காலத்தையும் கூட்டினால், ராம்பிங் 14,91,127 ஆம்புலன்ஸ் மணி நேரங்களை விழுங்கியது — இது நான்கே கால் ஆண்டுகளுக்கு ஒவ்வொரு நாளும் சுமார் 96 ஆம்புலன்ஸ்கள் முழு 10 மணி நேரப் பணிநேரத்துக்கு மருத்துவமனைகளில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டதற்குச் சமம். இந்தச் சுமையில் 76.7% மெல்பர்ன் பெருநகரப் பகுதியின் மீது விழுந்தது.

இழப்புகள் சில இடங்களில் குவிந்துள்ளன. அதிக மணி நேரங்களை இழந்த 10 மருத்துவமனைகள், பயணங்களில் 50.9% மட்டுமே பெற்றபோதும், இழப்புகளில் 57.8% ஆகின்றன. முதல் 25 முதல் 30 மருத்துவமனைகளுக்குப் பிறகு இந்த அதிகப்படி மறைகிறது. இரண்டு மருத்துவமனைகள் ஒரே மொத்தத்தை வெவ்வேறு வழிகளில் அடையலாம்: ஒன்று ஒவ்வொரு நோயாளிக்கும் நீண்ட காத்திருப்பால், மற்றொன்று வெறும் எண்ணிக்கையின் அளவால்.

அவசரநிலை எதுவானாலும் காத்திருப்பு

ஒவ்வொரு பயணத்தையும் அதன் கட்டங்களாகப் பிரித்தால் நேரம் எங்கே போகிறது என்பது தெரிகிறது. நிகழ்விடத்திலிருந்து மருத்துவமனைக்கான பயணம், நோயாளியின் அவசரநிலை எதுவானாலும், சுமார் 19 முதல் 21 நிமிடங்கள் ஆகிறது. வாசலில், மிக அவசரமான நோயாளிகள் (பயண முன்னுரிமை 1) விரைவாக ஒப்படைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்களின் இடைநிலை ராம்பிங் 21.9 நிமிடங்கள். ஆனால் கீழுள்ள மூன்று முன்னுரிமைகளுக்கு — 33.0, 27.4, 36.5 நிமிடங்கள் — எந்த வரிசையுமே இல்லை. மிகக் கடுமையான நோயாளிகளை முன்னே அனுப்புவதைத் தவிர, “ஒரு நோயாளி மருத்துவமனை வாசலில் எவ்வளவு நேரம் காத்திருக்கிறார் என்பதற்கும் மதிப்பிடப்பட்ட அவரது அவசரநிலைக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை” என்று ஆசிரியர்கள் எழுதுகின்றனர். மிகக் குறைந்த அவசரம் கொண்ட பயணங்களுக்கே மிக நீண்ட வால் பகுதி உள்ளது: பத்தில் ஒன்று 116 நிமிடங்களுக்கும் மேல் காத்திருக்கிறது.

2022-இல் ஒரு உச்சம்

ஆண்டுதோறும் இழந்த மணி நேரங்கள் 2020-இல் 2,55,523-இலிருந்து 2022-இல் 4,01,981 ஆக உயர்ந்தன — 57% அதிகரிப்பு — பின்னர் 2023-இல் சற்றுக் குறைந்தன. அதே காலத்தில், அவசர சிகிச்சைப் பிரிவுகளுக்கான பயணங்களின் எண்ணிக்கை பொதுவாக மாறாமல் இருந்தது; ஒரு நோயாளிக்கான சராசரி ராம்பிங் 32-இலிருந்து 52 நிமிடங்களாக உயர்ந்தது. மிக அவசரமான பயணங்களின் பங்கும் 10%-இலிருந்து 13% ஆக வளர்ந்தது.

ஆசிரியர்கள் ஒரு முக்கிய எச்சரிக்கையை வலியுறுத்துகின்றனர்: தரவுகள் பெருந்தொற்றுக் காலத்தில், ஜனவரி 2020-இல் தொடங்குகின்றன; அதற்கு முந்தைய ஒப்பீட்டு அடிப்படை இல்லை. 2021–2022 உச்சங்கள் பொதுவான செயல்திறன் சரிவைவிட, பெருந்தொற்றுத் தொற்றுக் கட்டுப்பாட்டு விதிகளின் கீழ் மீண்டும் உயர்ந்த தேவையைப் பிரதிபலிக்கக்கூடும் என்று அவர்கள் எழுதுகின்றனர்; 2023–24-இன் குறைந்த தாமதங்களையும் முன்னேற்றத்துக்கான சான்றாகப் படிக்க முடியாது.

முன்கணிக்கக்கூடிய நெரிசல்

பிரச்சினையை முன்கூட்டியே கணிக்க முடியும் என்பதை இரண்டு போக்குகள் காட்டுகின்றன:

• நாளின் நேரம். தேவை நண்பகலில் உச்சத்தை அடைகிறது; சராசரி ராம்பிங் காலை 6 மணிக்கு மிகக் குறைவு (30 நிமிடங்கள்), மாலை 6 முதல் 8 மணி வரை உச்சம் (சுமார் 50 நிமிடங்கள்). ஒவ்வொரு மணி நேரத் தேவையும் மூன்று மணி நேரம் கழித்து வரும் ராம்பிங்குடன் மிதமான தொடர்பு கொண்டுள்ளது (r = 0.365).
• சமீபத்திய வருகைகள். முந்தைய ஒரு மணி நேரத்தில் அதே மருத்துவமனைக்கு வேறு எந்த ஆம்புலன்ஸும் வராதபோது, இடைநிலைக் காத்திருப்பு 23.6 நிமிடங்கள். பத்து அல்லது அதற்கு மேல் வந்தபின், அது 45.2 நிமிடங்கள்; பத்தில் ஒன்று இரண்டு மணி நேரத்துக்கும் மேல் காத்திருந்தது. இந்த விளைவு நாளின் ஒவ்வொரு மணி நேரத்திலும் நீடிக்கிறது, ஒவ்வொரு மருத்துவமனையிலும் தென்படுகிறது; ஆனால் சில மருத்துவமனைகள் மற்றவற்றைவிட மிகக் கூர்மையாக எதிர்வினையாற்றுகின்றன.

விவரிப்பிலிருந்து அனுப்புதல் வரை

இந்த ஆய்வு கண்காணிப்பு அடிப்படையிலானது: இது ஆம்புலன்ஸ் பதிவுகளை மட்டுமே சார்ந்துள்ளது; மருத்துவமனைப் படுக்கைகள் அல்லது பணியாளர்கள் பற்றிய தரவு இல்லை; ஆம்புலன்ஸ்களை மறுபங்கீடு செய்தால் காத்திருப்பு அதே விகிதத்தில் குறையும் என்பதைக் காட்டவும் முடியாது. ஆனால் சில இடங்களில் குவிந்த, கடிகாரத்தைப் பின்பற்றும், மருத்துவமனையின் தற்போதைய நிலையைச் சார்ந்த நெரிசல்தான் ஒரு அனுப்புதல் அமைப்பு பயன்படுத்தக்கூடிய விஷயம் என்று ஆசிரியர்கள் வாதிடுகின்றனர் — அவர்களின் சொற்களில், “மருத்துவமனை நிலையை அறிந்த ஆம்புலன்ஸ் வழிநடத்தலுக்கான” (hospital-state aware ambulance routing) அனுபவ அடிப்படை.